تکنیک تنها یک ابزار برای توجه کردن به خودمان می باشد. این توجه به کنترل کردن بدن برای انجام حرکاتی خاص بر اساس قوانینی به تسلط و ارتقای بدنمان کمک می کند. هدف تکنیک، آشنایی بیشتر و در نهایت رهایی از خواسته های بی معنا و پوچ و کسب اندیشه هایی برای انتخابی بهتر در زندگی مان می باشد.
تنها یک فرصت برای این انتخاب و راه برایمان وجود دارد. باید بتوانیم به آن سطح از دانایی و توانایی برسیم که ما را قادر به گذشتن از مدار عادی این تحمیلات و پوچ پرستی ها و کنار زدن آنها نموده و در انتخاب اندیشه ای معتبر از سوی برگزیدگان انسانیت واصل گرداند.
باید لحظاتی را در تنهایی سپری کنیم و سعی در بازسازی اندیشه هایمان داشته باشیم. این خلوت و تکاپوی خود شناسی و خود سازی تنها دارایی ما در زندگی شخصی مان و متعلق به خودمان می باشد. این توسعه درونی تنها پشتوانه برای هویت درونی مان می باشد. توجه به زمان حرکت و مفهوم اندیشیدن تنها کاریست که می توانیم برای خودمان داشته باشیم.